Leerling
Pascal, wil de modevak in. Met een wiskunde score van 7 moet het wel lukken. Dit zei de lerares aan het begin van het 1e jaar tijdens een 10 minuten gesprek aan de ouders.
Pascal.........
Toen ik op die school begon, wist ik het zeker. Met de andere vakken had ik geen moeite maar met wiskunde wel. Natuurlijk kreeg ik uitleg van mijn leraar. Maar ik twijfelde en schaamde me om steeds uitleg te vragen. Toen mijn leraar op een dag tegen me zei " snap je het nog steeds niet" durfde ik helemaal niks meer te vragen.
Op mijn eerste rapport had ik een 5,8. Mijn ouders vonden die 5,8 aan de magere kant. Zij geloofden in mij dat ik beter kon. Maar de school had me gezegd dat ik wiskunde moest laten vallen omdat ik daar toch niet goed in ben. Een heel gedoe. Ik begon nog meer aan me zelf te twijfelen. Ik wist niet meer naar wie ik moest luisteren. Naar mezelf, de school of mijn ouders. Op een dag vroeg mijn moeder of ik misschien met iemand anders wilde praten. Gelukkig mocht ik daar over nadenken. Ik heb een week nagedacht en toen zei ik "ja". Er is toen een afspraak gemaakt met Blue-Eagle. Samen met mijn moeder zijn we ernaar toe gegaan. Het was een leuk gesprek en ik mocht zelf zeggen of ik weer wilde komen. Ik ben daarna nog een paar keer op gesprek geweest. Ook met school zijn gesprekken geweest. Ik kreeg bijlessen. Maar de leraar was vaak afwezig. Thuis werd ik ook geholpen. Soms twijfel ik nog maar niet meer zo erg. Nog steeds belt Blue-Eagle om te horen hoe het gaat. Dat vind ik wel leuk.



